- اینجات گِلیه
- بانک ملیّه
- بگو خیطی مالیات داره
- خیطی مالیات داره
- بانک صادرات داره
پانوشته: مومن از یه سوراخ دو بار گزیده نمیشه
دست نوشته: دهن این قدیمی ها رو باید شکر گرفت بس که نمکی و تو دل برو بودن پدر سوخته ها
سر نوشته: معلومه این دو تا بانک محترم از مدت ها قبل داشتن برندشون رو بازاریابی می کردند که آثارش حتی در ادبیات کهن این آب و خاک هم نهفته بلوا شده، بلاها
دل نوشته: لایحه بعدی مجلس: مالیات بر خیطی افزوده
- آقا راستی اون کارو با اون بنده خدا .. چی کردی ؟.... هماهنگ کردی ؟؟
- آره آره حلّه.
- اون امانتی هم دادی بهش ؟
- نه، می دم بش.
- باشه پس خبر از تو.
- گل از ما.
- حاکم کتیه؟
- رئیس کاپشنیه!
- یادته، آی روزگار.
- راستی یارو بود اون شب. ترکید دیگه.
- کدوم ؟ ....... (چیزی به ذهنش نمی رسد) آهان آره آره. جدی می گی؟!
- مشتبا مشتبا قضیه شلغم بود. چقدر سرش خندیدیم.
(هر دو با صدای بلند و استیل اکبر عبدی می خندند. حالا دیگر قطرات آب دهان دو دوست صمیمی به خوبی با صورت نفر سوم آشنا شده است)
(هر دو خیلی مصنوعی و بلند به خندیدن ادامه می دهند)
باشه بابا شما الان خیلی باهم صمیمی ترین، خیلی روابطتتون حسنه است. آخه چقدر با هم سَر و سرّ دارین ؟ دیگه انقدر هم درست نیست. تو رو خدا تو رو به مولا با من هم روابط خوبی داشته باشین. تو رو جون ننه ات با من هم رفاقت کن. آخه تو خیلی خاصی. تو همه ی اون معیارهای منی. تو کی بودی ؟ نه به من بگو من طاقتشو دارم.. تو واقعا کی بودی که من تا حالا نفهمیدم.
آدما و چاق سلامتی های روزمره شون، خوش و بش های الکی و نمایش های آبکی شون حالمو به هم می زنه. کاش سالی یه بار با هم حرف می زدیم ولی با عشق و صفا. یه بغل گلپونه می آوردیم و سرِ سفره صمیمیت تو ماست تیلیت می کردیم. کاش خسته اما با لبخند به خانه بر می گشتیم. اما کجان اون روزا ؟ کاش با آقای یحیوی دوست بودیم و هر روز به آقای واحدی درود و دو صد بدرود می فرستادیم. کاش مادربزرگ از لای مجموعه کامل تصمیمات کبری کپن های تاریخ گذشته شو در می آورد. بوی آب حوض گندیده پدر بزرگ و از خواب بیدار می کرد. بچه ها تو کوچه دستشونو تا کتف می کردند تو دماغشون و اونقدر تو خاک و خل غلط می زدند تا کزاز بگیرن و سقط شن. ایکاش اون روزا بر می گشت.
- ممکن نیست.
- تورو خدا جناب سرباز، توضیح بدید دیگه بابا چقدر عنین ؟
- بله متاسفانه به علت عدم رعایت سرعت مطمئنه، عدم رعایت فاصله طولی و عدم توانایی در کنترل وسیله نقلیه، ایشون به تنهایی یه اتوبان رو به ... به نابودی کشوندند.
- عجب ؟
- بله و تازه قضیه به اینجا ختم نمیشه.
- پس به کجا ختم میشه ؟
- به اونجا.
- دیگه برامون بگید
- صندوق ذخیره ارزی
- حالا چیکار میشه کرد؟
- اینکه از حالا رئیس جمهور بعدی رو حسین فهمیده (۲) یا حسین فهمیده Returns بدانیم.
ولی در عوض ما هم بیکار نمی شینیم یا دست به دعا ور می داریم . یا آرزو می کنیم که ما هم مثل عراق و افغانستان صاحب توسعه وارداتی بشیم . یا فکر می کنیم که مسعود رجوی و اهورا دلشون به حال این مردم سوخته .
پیشنهاد کولی : خوک صفتی بسه .
- همین یبوست اخیرمو می گی ؟
- نه اون ماله فراقه ..قول می دم بعد از وصال روون بشه
- جدّی ؟! خودت می خواستی یا نمی فهمیدی ؟
- نه خاله ام برام مقنعه می دوخت، اونموقع تنگ دوخته بود . این شد که من جایزه ی بهترین پوشش مدرسه رو گرفتم .
وقتی فاصله ی یه زن یائسه تا خودکشی به اندازه ی قطر ابروهایی که مدت هاست دست نخورده اند ، وقتی نوکرم چاکرم دوتا رفیق به افتخار یه بادگلو میشه نصیب از ما بهترون ، وقتی محبت دو تا کبوتر عاشق به سلامتی یه بطر بنزین سوپر میره اونجا که عرب نی انداخت ، وقتی افتخار یه پدر به ثمره ی زندگیش به یمن حکایت پدر و پسر و خر میشه پودر رختشویی ، وقتی حماقت دلیلی واسه توجیح خودش نمیبینه ، وقتی هر چی ترشی جنین جا افتاده تر باشه بهتر میفروشه ، وقتی گفتن یه حرف یه درده و نگفتنش یه درده دیگه ، وقتی بی حوصلگی روشنفکری تره ، وقتی آقای رئیس با افتخار روبان فرهنگسرای بی عاری رو پاره می کنه ، وقتی فیلم تیکه تیکه شدن دو تن از شهدای گمنام با saw 5 تو box office رقابت تنگاتنگی داره ، وقتی روزنامه فروش سر چهاراه واسه دید زدن ناموست میگه : گواهی نامه کارت ماشین ؟ ، وقتی تاریخ انقضای ماست ترش بقالی محل قبل از تاریخ تولیدشه ، وقتی زهرمار ... ببخشید شما اینجا چی کار می کنین ؟ وقت قبلی داشتین ؟؟
.... فقط قبلش باهات یه کاری داشتم .. البته درسته که پرادو دودر نداشتم ........ ولی .. . ...... . .. تو وقت و بی وقت آرامش منی ........
